Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013

Ενέσεις

Στην Άννα

Χαλασμένο γραμμόφωνο.
.αδοπανα αλΟ

Σταματημένες βελόνες
και σπασμένες στιγμές
για μια αντιβίωση που κανείς δεν ήπιε.
Γιατί δεν πρόλαβε...

Όλα στον ενεστώτα του χθες
που επιμένει να βαδίζει στη σοφίτα
κι εσύ ρωτάς αν θα αντέξω.

Τι γιατρεύει τη θλίψη?

Ακούω τα βήματα
και φοβάμαι πως από στιγμή σε στιγμή
θα χτυπήσει η πόρτα
και δεν θα τολμήσω ν' ανοίξω.

Άλλοι φοβούνται το θάνατο
μα εγώ φοβάμαι τη ζωή...
αυτή δεν είναι που τον φέρνει?

21 σχόλια:

  1. Το χαμόγελο...

    Μόνο το χαμόγελο....

    Αγαπητή,

    Βάλτε το κεφάλι στην σωστή θέση....

    Λίγο στο πλάϊ , ναζιάρικα...

    Κοιτάξτε στον καθρέφτη....

    Και κλείστε το μάτι χαμογελαστά στο είδωλό σας....

    Πονηρά...με νόημα....

    Θα δεις που θα τα καταφέρουμε, να του πεις....

    Του εαυτού σου....

    Τα δύσκολα είναι για μας....

    Γιατί μπορούμε....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ Χρηχα,
      Κλείνω το μάτι και χαμογελώντας υποκλινομαι :-) Τι όμορφο σχόλιο!
      Σας ευχαριστω!

      Διαγραφή
  2. Υ.Γ.: Τ ο κείμενο σαν ποίηση , είναι δικό σας;

    Το βρίσκω φοβερό....εύγε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τώρα με κάνετε και κοκκινιζω ;-) Ευχαριστω ξανά...

      Διαγραφή
  3. Κάτι σε τριγυρνά εσένα και δε σε αφήνει σε ησυχία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και δυστυχώς δεν ειναι ενα...αλλα που θα παει...θα γυρίσει, ε;

      Διαγραφή
    2. Μακάρι. Τέτοιες φατσούλες δεν πρέπει να χαλάνε

      Διαγραφή
  4. Δεν το ήξερες πως γεννιόμαστε για να πεθάνουμε;.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το θεμα δεν ειναι τι γνωρίζουμε serenata μου, αλλα τι αποδεχόμαστε. Τον θάνατο τον δέχομαι (δεν μας αφήνει και περιθώρια για το αντίθετο άλλωστε) μα τη θλίψη, τον πόνο της ζωής πως να τα αποδεχθεις; Με ποια δικαιολογία;

      Διαγραφή
  5. ναι... αυτή είναι που τον φέρνει... σε κάποιους κάθε μέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις δίκιο Λυχνε μου. Αυτο σκέφτομαι και τα δικά μου μου φαίνονται μικρά...απλα κουράστηκα ... Ήθελα να το μοιραστώ. Πόνος μοιρασμενος, πόνος μισός :-)
      Σε φιλω! Μου λειψατε..άντε να ξανάρθει η καθημερινότητα πίσω όπως την ήξερα...

      Διαγραφή
  6. Χωρίς ζωή οντως, δεν υπάρχει και θανατος. Αλλά τι μας ενδιαφερει ο θανατος αφου δε θα ειμαστε εκει για να τον αναλυσουμε; χαχαχα

    Φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο δικός μας δεν μας ενδιαφέρει. Καθόλου θα έλεγα. Οι άλλοι είναι που πονάνε..

      Διαγραφή
  7. …στην άλλη άκρη της κακής τηλεφωνικής γραμμής που ακουγόταν σαν χαλασμένο γραμμόφωνο ανάμεσα σε περίεργους θορύβους ακούστηκε:
    -...#^%@* αδοπανα αλο… ^@$##
    χτύπησε ξύλο κι έκλεισε…Ακούς εκεί Αδόπανα , τουτέστιν σάβανα, πρωί πρωί.
    έριξε μια ματιά στο αρχείο κλήσεων.
    006189κτλ…
    «μάλιστα, Αυστραλία, Darwin…χμ…Λογικόν. Προφανώς λάθος»
    ________________

    ο θάνατος δεν μας αφορά παρά μόνο όταν αφορά εκείνους που μας αφορούν.
    αλλά τότε αφορά και το τελευταίο μας κύτταρο.

    καλησπέρες (ελπίζω να είναι)
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το προφανές σου έμεινε ορφανό. Ο Δαρβίνος έμεινε ανεξήγητος στο ξανθό κεφάλι μου...
      Μα δεν χρειάζονται όλα πάντα εξηγήσεις. Πολλές φορές αρκεί απλά ένας ήχος, μια φωνή απλά να λέει. Να μη νιώθεις μόνος.

      ------------

      Όσο η παρουσία υπήρξε ευχάριστη, τόσο η απώλεια είναι επώδυνη. Η ανάμνηση αυτής ακριβώς της παρουσίας ίσως όμως να αποτελεί παρηγοριά.

      Καλημέρα (θα είναι) :-)

      Διαγραφή
  8. Eμ,
    έχω συγκλονιστεί,
    ένας κόμπος έχει θρονιάσει στη βάση του τραχήλου,
    και δε λέει να τον ελευθερώσει.
    Έτσι όπως το δίνεις...
    κι εγώ δεν μπορώ να τον διαχειριστώ αυτόν το θάνατο...

    Σκέφτομαι τούτη την ώρα πως
    Μέχρι να φτάσω κοντά του σε απόσταση αναπνοής
    να παγώσω ολόκληρη
    δε θα μπορέσω να τον καταλάβω...
    Είναι η πρώτη μου εντύπωση, και για μένα μετράει...

    Υπέροχο, και λίγα λέω...

    Καλό μας ξημέρωμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Γλυκιά μου Marron,

    Ευχαριστώ πολύ για το ευγενικό σχόλιο. Δυστυχώς όλοι θα βιώσουμε κάποτε αυτή τη θλίψη. Μια θλίψη που απαλύνει μόνο από τα φιλικά πρόσωπα τριγύρω και από γλυκά σχόλια σαν το δικό σου :-)

    Σε ευχαριστώ!

    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή