Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2012

Τυχαία




Απερίσπαστες επιδρομές αρπακτικών σε slow motion.
Ο ουρανός σκοτείνιασε.

Ρωγμές στη φωλιά μας.
Μπάσαμε νερά 
κι εγώ βαρέθηκα να περιμένω να με σώσεις.

Υψώνομαι πάνω απ' το φόβο μου
χαμογελώ στη χαραμάδα 
και μου συστήνω το τυχαίο. 

Κατακριτές με αυταπάτες:
Οι συνειδητές επιλογές σπανίως αποδεικνύονται καλύτερες απ' τις τυχαίες.

Ωστόσο απόλυτο δεν μπορεί να είναι τίποτα. 
Ούτε καν η σιωπή.









16 σχόλια:

  1. πολύ ωραίο Μ-ταχεία ανάδυση!
    καλημέρα :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Xtina μου, σε ευχαριστώ πολύ!

      Η αναδυομένη ;-)

      Διαγραφή
  2. άσε τ’ αρπακτικά να επιδράμουν, τη δουλειά τους κάνουν. Κι η δουλειά τους, είναι να υποτάσσονται στο ένστικτό τους και να το ακολουθούν.

    Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα απ’ την αρχή, μεγάλη κουβέντα άνοιξες…
    Τι είναι τυχαίο; ε; Διίστανται οι απόψεις (τουλάχιστον διίστανται). Ας αφήσω όμως στην άκρη την κβαντοφυσική (η μία άποψη), κι ας πούμε, χάριν της κουβέντας, ότι «τυχαίο είναι αυτό που συμβαίνει χωρίς να μπορούμε να ελέγξουμε διότι μας λείπουν οι πληροφορίες ασφαλούς και ακριβούς πρόγνωσης». ή , για να επεκτείνω κάπως τον ορισμό, ακόμα κι αν έχουμε τις πληροφορίες μπορεί να μην έχουμε την ικανότητα\ δυνατότητα να τις διαχειριστούμε ώστε να κάνουμε ασφαλείς προβλέψεις ( κι έτσι αγγίζω και τα όρια της κβαντοφυσικής άποψης)
    Επιστρέφω στο ένστικτο. Τι είναι το ένστικτο; Σκέφτομαι, πως πρόκειται για μια σειρά νομοτελειακώς προδιαγεγραμμένων διαδικασιών που εξασφαλίζει τη διαιώνιση των ειδών. Είναι αλάνθαστο; Όχι. Κι αυτό αποδεικνύεται εύκολα αν σκεφτούμε πόσα είδη έχουν εξαφανιστεί. Σωστό ένστικτο , λοιπόν, εξασφαλίζει τη διαιώνιση; Και πάλι όχι. Μπορεί παράγοντες εξωγενείς να προκαλέσουν την εξαφάνιση ειδών (κλασσικό παράδειγμα η εξαφάνιση των δεινοσαύρων). Αλλά ας δούμε τη συνολική εικόνα για να μη χαθούμε: Οι νόμοι της φύσης, γνωστοί και άγνωστοι ακόμα, διέπουν την ιστορική διαδικασία. Και στους φυσικούς νόμους, γενικά μιλώντας, υπόκεινται από τα μεγαλύτερα (οι γαλαξίες , ας πούμε) μέχρι τα μικρότερα (τα άτομα και τα υποατομικά σωματίδια).
    Και τότε; πού υπεισέρχεται το τυχαίο; Οι σκληροπυρηνικοί κβαντοφυσικοί ισχυρίζονται ότι το τυχαίο είναι ιδιότητα της φύσης. Εγώ, που είμαι σκληροπηρυνικός ρεμπέτης, μάλλον κλίνω προς την άποψη πώς το τυχαίο δεν είναι παρά μια εξ’ ορισμού έννοια, ορισμένη από τον άνθρωπο. Μια έννοια δηλ. που προϋποθέτει διάνοια\ νόηση\ σκέψη για να υπάρξει. Μια πέτρα, ένα λουλούδι, ακόμα κι ένας σκύλος αγνοούν (τοις πράγμασι) την έννοια του τυχαίου, δεν κάνουν άλλο δηλ. απ’ το να υποτάσσονται στους φυσικούς νόμους, να τους ακολουθούν. Το τυχαίο υπάρχει μόνο για τον άνθρωπο (ok, και για τους νοήμονες εξωγήινους ενδεχομένως). Δηλαδή, το τυχαίο (ως έννοια) είναι μια από κείνες τις έννοιες που (έστω και επινοημένες) κάνουν το τετράποδο άνθρωπο. Με , δυο λόγια, το ότι ΔΕΝ μπορούμε να προβλέψουμε τα πάντα (αφού υπεισέρχεται το «τυχαίο») είναι κάτι που συμβάλει στο να είμαστε άνθρωποι (το αν αυτό είναι καλό ή κακό είναι άλλης τάξεως ζήτημα και φυσικά μια άλλη ωραία κουβέντα).

    περίληψη: οι συνειδητές επιλογές είναι συνειδητές σ’ εκείνο το στενό πλαίσιο που επιβάλλουν τα όρια του μυαλού μας. Πέρα απ’ αυτά ένας υπέροχος κόσμος τυχαιότητας «κανονίζει» (καθόλου τυχαία η λέξη) τις «επιλογές» μας.

    υγ. η πλάνη των αισθήσεων… Μόνο σε πλάνη (ευτυχή πλάνη) μπορεί να οφείλεται κάποτε η απόλυτη σιωπή.

    υγ2. διαβάζω καλά τη σκέψη σου ότι «θα το σκεφτείς και δεύτερη φορά πριν ξαναθέσεις τέτοια θέματα» ;

    υγ3. Καλημέρα και καλή εβδομάδα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κβαντοφυσική ακούω και από μόνη της αυτή η λέξη μου προκαλεί ανατριχίλα.... Το πόσοόσο άγνωστο μου είναι το περιεχόμενό της ως επιστήμη, δε χρειάζεται να το δηλώσω φαντάζομαι. Το γνωρίζεις. Φαντάζομαι πως προσπαθείς να με αποστομώσεις για να μιλάς μόνο σο ως ειδικός στον τομέα, αλλά θα το παλέψω ;-) Με τις εντελώς μη επιστημονικές μου γνώσεις τυχαίο θεωρείται οτιδήποτε δεν είναι προιόν σκόπιμης ενέργειας. Σε αυτό νομίζω θα πρέπει να συμφωνήσουμε, αλλιώς δεν θα έχει βάση η συζήτηση. Και από εκεί ξεκινώντας θα καταλήξω στο ίδιο συμπέρασμα με εσένα, από την ακριβώς αντίθετη πλευρά όμως. Είναι αυτό που λες εσύ καμιά φορά ότι κοιτάμε το ίδιο πράγμα ενώ βρισκόμαστε πλάτη με πλάτη (κάτι τέτοιο τέλος πάντων). Γιατί για μένα οι συνειδητές επιλογές είναι μια μεγάλη αυταπάτη. Πως να επιλέξεις κάτι συνειδητά όταν δε γνωρίζεις εκ των προτέρων την έκβασή του? Και σαφώς δεν μπορούμε να γνωρίζουμε το μέλλον. Άρα το μόνο που μπορώ να επιλέξω συνειδητά είναι αν θα φάω σοκολάτα ή σοκοφρέτα (ή και τις 2) και μέχρι εκεί. Όλα τα άλλα είναι τυχαίες επιλογές βάσει των θεωριών που πιστεύω ότι μάλλον θα ισχύουν. Συμφωνήσαμε νομίζω. Ε? Ας πιούμε σε αυτό λοιπόν: στις τυχαίες ζωές μας! (εγώ ξές...πίνω λευκό ;-)
    υ.γ.: ναι, ούτε η σιωπή δεν μπορεί να είναι απόλυτη. Ευτυχώς :-)
    υ.γ.2: άστο, δεν το' χεις το χάρισμα μένταλιστ...αφού ξέρεις πως λατρεύω αυτές τις συζητήσεις!
    υγ3: καλό βράδυ και μια υπέροχη υπόλοιπη εβδομάδα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ο κύριος παραπάνω είναι φυσικός?

    Χρήστος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιατί δεν ρωτάς τον ίδιο ?

      Τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  5. M,
    νομίζω κι εγώ ότι το "τυχαίο" ως θέμα μας βρίσκει σύμφωνους!
    υγ. λευκό; λευκό. ;-)

    υγ2. στον Anonymous Χρήστο, θα απαντούσα αν ρωτούσε εμένα, αλλά δεν με ρωτάει(στο 3ο πρόσωπο διατυπώνεται η ερώτησή του)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που επιτέλους συμφωνούμε. Ηρεμία ....

      Μεγάλωσα ε?

      Τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  6. "Υψώνομαι πάνω απ' το φόβο μου
    χαμογελώ στη χαραμάδα
    και μου συστήνω το τυχαίο.


    Πόσο ποιητικό είναι όλο αυτό που έγραψες αγαπητή....

    Αλλά και πόσο γεναίο...
    η αντιμετώπιση όλων των προβλημάτων , αυτό θέλει...
    να υψωθείς πάνω απ΄τους φόβους σου και να χαμογελάσεις στο πρόβλημα....

    Η σύσταση του τυχαίου;....

    Νομίζω καταλαβαίνω...

    Η ζωή η ίδια δεν είναι παρά μια τυχαία σύμπτωση συγκυριών.....

    Οπότε δεν είναι το τυχαίο που πρέπει να φοβόμαστε, αλλά οι " συνειδητές " επιλογές...που συνειδητά βάζουν εμπόδια στην ενστικτώδικη επιλογή μας του σωστού...

    Καληνύχτα σας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα αγαπητέ Xrhxa,

      Ευχαριστώ πολύ για την υπογράμμιση του συγκεκριμένου σημείου. Είναι όπως καταλαβαίνετε αγαπητέ το προσδοκώμενο. Δεν έχει επιτευχθεί ακόμα ;-)

      Όσο για το τυχαίο, έχετε δίκιο. Δεν πρέπει να το φοβόμαστε. Είναι ο κύριος παράγοντας της ζωής μας και πρέπει να μάθουμε να προσαρμοζόμαστε αναλόγως αλλιώς χαθήκαμε...

      Όσον όμως αφορά την ενστικτώδη επιλογή, είστε σίγουρος πως είναι πάντα η σωστή? Οφείλω να παραδεχτώ πως με το ένστικτο δεν έχω ασχοληθεί και πολύ αν και ο Κώστας πιο πάνω με προβλημάτισε σχετικά. Αν οι επιλογές που απορρέουν από το ένστικτο είναι σωστές γιατί τις αναιρέσαμε χρησιμοποιώντας τη λογική μας? Γιατί χάθηκαν τόσα είδη (βλέπε σχόλιο του Κώστα), γιατί η ζωή έχει πάρει τόσο στραβό δρόμο? Και γιατί δεν επικράτησαν τα ένστικτα τελικά?

      Οι απόψεις σας όπως βλέπετε αγαπητέ, μου δημιουργούν ερωτήματα και ανάβουν τα αίματα (φανταστείτε χωρίς καν αλκοόλ δίπλα...)

      Ζεστές καλησπέρες!





      Διαγραφή
    2. Σας προβληματίζει η υπερθεμάτιση του ενστίκτου , από μέρους μου;

      Να σας απαντήσω τότε με αυτό...:
      "Ωστόσο απόλυτο δεν μπορεί να είναι τίποτα.
      Ούτε καν η σιωπή."

      Κάποτε θα πρέπει να πρυτανεύει η λογική....κάποτε, όταν δεν έχουμε απαντήσεις και βρισκόμαστε σε αδιέξοδο, κυριαρχεί η ενστικτώδης αντίδραση, ίσως γιατί δεν έχουμε άλλη ....είτε ίσως γιατί είναι αυτό που έχουμε αποφασίσει αλλά δεν το έχουμε παραδεχθεί ούτε στον εαυτό μας....

      Εγώ αυτό που είπα στο προηγούμενο σχόλιο ,είναι να μην αφήνουμε την "λογική" να είναι ντε και καλά αυτή που θα αποφασίζει....

      όπως παρατηρείτε, και εδώ αλλά και στο πορηγούμενο σχόλιο έχω σε εισαγωγικά την "λογική" αλλά και τις "συνειδητές επιλογές"...είναι γιατί δεν πιστεύω ότι έχουμε τον απόλυτο έλεγχο ούτε στην μιά ούτε στην άλλη περίπτωση...

      Είμαστε έρμαιο των εξελίξεων, απλά βάζουμε προσωπικές πινελιές...

      Αυτό...

      Ζεστές καλησπέρες και πιείτε και ένα στην υγειά μου...κι εγώ θα πιώ ένα τσιπουράκι -σφηνάκι αμέσως τώρα στην υγειά σας...(βγαίνω για τσιγάρο -που θέλω να κόψω- στο μπαλκόνι)



      Διαγραφή
    3. Ωραία απάντηση ;-)

      Το σχόλιό σας με έκανε να σκεφτώ πως ίσως το ένστικτο να είναι η "λογική" του συναισθήματος. (τι? βλακεία είπα?)

      Πάντως τελικά κατάλαβα τι εννοείτε και συμφωνώ. «Είμαστε έρμαια των εξελίξεων, απλά βάζουμε προσωπικές πινελιές». Και πόσο σημαντικές είναι αυτές οι προσωπικές πινελιές αφού αυτές προσδιορίζουν το χρώμα που θα έχει η τελική σύνθεση :-)
      Είναι σαν να μας δίνεται ένα μαύρο, άσπρο, κίτρινο, ή ό,τι του τύχει του καθενός ταμπλό και το ολοκληρώνουμε με τις πινελίτσες μας.

      Τα δικά μας ταμπλό βέβαια θα έχουν και πολύ από αυτό το λευκό τσιπουράκι…χαχα! επι τη ευκαιρία θα σας συμβούλευα να το κόψετε το τσιγάρο γιατί αν κάποια στιγμή το θελήσει η τύχη και οι δρόμοι μας συναντηθούν, να ξέρετε: όσο εσείς καπνίζετε, εγώ θα πίνω ;-)

      Καλημέρες!!!!!



      Διαγραφή
    4. Τότε να το κόψω και να πίνουμε παρέα....ε; τι λέτε;

      Καληνύχτα σας...

      Διαγραφή
    5. Υπέροχη ιδέα! Τσιπουράκι και κουβεντούλα...δε θες τίποτα παραπάνω :-)

      Διαγραφή
  7. Όντως,πάντα θεωρούσα το "τυχαίο" λίγο αδικημένο
    Καλημέρα,Καλη Εβδομάδα και Καλό Μήνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλό μήνα moody guy!

      Έχεις δίκιο. Αδικημένο είναι και το τυχαίο και το τίποτα. Και όλα όσα εμείς οι αδαείς θεωρούμε "αρνητικά". Κι όμως το τίποτα γεμίζει με τις επιλογές μας, το τυχαίο μας προσφέρει όσα δεν είχαμε καν σκεφτεί. Όλα λειτουργούν υπέρ μας, αν έτσι επιλέξουμε να το δούμε. "Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε" που λέει και ο Λουίτζι :-)

      Καλημέρες!

      Διαγραφή