Πέμπτη, 5 Απριλίου 2012

Κινέζικος Δράκος



Απέχω έτη φωτός 
από τις επιθυμίες μου

Θα γίνω δράκος
κι ας καώ μαζί σου 
μετά το πανηγύρι

Άλλωστε 
μου το υποσχέθηκες

 πως -αν το θέλω- μπορώ 

να ξαναγεννηθώ 
από τις στάχτες μου.




9 σχόλια:

  1. Καλησπέρα...

    Μην βασίζεσαι σε υποσχέσεις...

    Κοίτα να τα βολέψεις μόνη σου...

    Αν ξαναγεννηθείς από τις στάχτες....

    Θα ' ναι γιατί εσύ το θέλησες...

    Θα ' ναι γιατί πλήρωσες το αντίτιμο...

    Τον πόνο της γέννας δλδ...

    Της δικής σου γέννησης....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα!

      Λες, ε? Δεν μπορώ να πω ότι διαφωνώ (εξάλλου το γράφω: αν θέλω-μπορώ-) αλλά να, καμιά φορά σκέφτομαι πως παραγίναμε ανεξάρτητοι. Δεν ακουμπάμε πια ο ένας στον άλλον, δεν εμπιστευόμαστε. Μόνη μου το ξέρω πως μπορώ. Θα τα βολέψω. Θα χτυπηθώ, θα πεθάνω, θα ξαναγεννηθώ και όλα καλά. Μαζί όμως? Πόσοι άραγε μπορούν μαζί?

      υ.γ.: πως πάει το βιβλίο? Εγώ σκέφτομαι να το πάρω στα ελληνικά γιατί μου αρέσει πάρα πολύ, αλλά με χαλάει λίγο η γλώσσα. Θέλω τη μητρική μου! (πάλι γκρινιάζω...)

      Διαγραφή
  2. συμφωνώ απόλυτα με την απάντησή σου στο σχόλιο της xrhxa.
    αυτό το μόνη μου, μόνος σου γεννιέσαι μόνος και πεθαίνεις - ότι καταφέρεις μόνος/η σου μην περιμένεις τίποτα από κανέναν, έχω βαρεθεί να το ακούω. πόσο θα ήθελα να ζούμε το "μαζί"!!

    καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι. Αυτό σκεφτόμουνα κι εγώ :-)
      Όλα χρειάζονται βέβαια...δεν μπορείς να τα περιμένεις και όλα από τους άλλους. Όχι μόνο γιατί είναι κουραστικό για αυτούς αλλά γιατί κανείς δεν ξέρει εσένα όπως εσύ. Αλλά το μέτρο ποιος το κρατά εδώ? Ας φανερωθεί γιατί βαρέθηκα να ψάχνω στα τυφλά...

      Καλή σου μέρα Λύχνε μου! (και τι μέρα! Παρασκευή!!!)

      Διαγραφή
  3. Καλησπέρα...
    Είπα να έρθω να σ' επισκεφτώ σήμερα που είναι Παρασκευή, μια και σε μένα αρέσουν οι Παρασκευές!!!
    Όσο για τις στάχτες σου αφήνω ένα αγαπημένο στιχάκι του Κρισναμούρτι:

    "Όπως μια σπίθα
    που θα δώσει φλόγα
    είναι κρυμμένη
    μέσα στις γκρίζες στάχτες,
    έτσι φίλε,
    και το φως
    που θα σε οδηγήσει
    είναι κάτω από τις σκόνες
    όσων έζησες".

    Καλό Σ/Κ χαρούμενο, φωτεινό και φλογερό θα ευχηθώ στην όμορφη παρέα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλως όρισες λοιπόν Αιναφετς (με το υπέροχο αυτό όνομα :-))

      Κρισναμούτι είχα διαβάσει κάποτε, αλλά το στιχάκι αυτό μου είχε ξεφύγει.
      Είμαστε σίγουροι όμως ότι το φως κρύβεται κάτω από όσα έζησα? Γιατί υπάρχουν και όσα δεν έχω ζήσει που μπορεί να κρύβουν ένα άπλετο φως. Τώρα θα μου πεις ... δεν θα είναι το δικό μου φως και μάλλον δίκιο θα έχεις. Αλλά πως να σιγουρευτώ? Αυτή η αμφιβολία θα με φάει, να το δεις :-)

      Επίσης ένα υπέροχο σαββατοκύριακο σου εύχομαι (αν και εσένα εκεί που μένεις δεν σε φοβάμαι-όλες οι μέρες υπέροχες πρέπει να είναι -έχω "κρυφοκοιτάξει" τις φωτογραφίες σου :-)))

      Φιλιά!

      Διαγραφή
  4. μπορεί οι επιθυμίες μας να βρίσκονται ακριβώς δίπλα μας ή πίσω μας κι η εμμονή μας να βαδίζουμε όλο μπροστά να τις κάνει (φαινομενικά μόνο) άπιαστες, μακρινές. Σκέψου πόσο απέχει ο τοίχος που ακουμπάει η πλάτη σου, αν θες να τον προσεγγίσεις προχωρώντας ευθεία εμπρός : περίπου όσο η περίμετρος της Γης !
    Αν όμως γίνεις δράκος (σοφή επιλογή) με περιμετρική όραση…διαπιστώνεις ότι κάπου εκεί γύρω είναι αυτά που θες. Αρκεί ένα τίναγμα του λαιμού ή ένα άπλωμα του χεριού ή ένα βήμα πλάι…

    …και δε θα καείς. μοιάζει νομοτέλεια η ακαΐα για εκείνους που διεκδικούν αυτό που θέλουν. Αλλά και να καείς, τι έγινε αν αξίζει τον κόπο; Εξάλλου υπάρχει κι η υπόσχεση στα υπόψιν…

    υγ. φλυάρησα ανεπίτρεπτα για ένα τόσο δυνατό ποίημα. Καίριο και αιχμηρό.
    υγ2 επί του υγ.: όχι ότι δε θα μπορούσα να φλυαρώ με τις ώρες…πάλι καλά… :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΘΑ συμφωνήσω ΑΠΟΛΥΤΑ. Στη θεωρία. Γιατί στην πράξη τα πράγματα είναι αλλιώς, ε? Εκτός αν μιλάς πραγματικά για τοίχο ;-)

    υ.γ.: μη λες ποιήματα τα παιχνιδάκια μου γιατί και εγώ θα σε λέω ποιητή :-P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. δεν είμαι θεωρητικός (αμπελο)φιλόσοφος αλλά πρακτικός. (κάτι σαν τον Παπανούτσο αλλά πιο Διονυσιακός…ας πούμε)

    δεν είχα σκεφτεί την κυριολεξία του τοίχου, αλλά τώρα που το λες…;-)

    υγ. με χτυπάς στο ευαίσθητο σημείο μου…
    λέγε ό,τι θες (λέγε) αλλά αυτό είναι ένα δυνατό ποίημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή