Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

20


Σε κοιτάζω που κοιμάσαι. Το κρεββάτι μοιάζει παιδικό τόσο που μεγάλωσες...Πότε πρόλαβες να μεγαλώσεις τόσο, που να μη χωράς στον κόσμο μου?
Ζωή απ'τη ζωή μου, μα τελικά ζωή ξένη.
Απομυθοποιείς την πραγματικότητά μου, ψάχνοντας να βρεις ότι "δεν υπάρχει". Καταλαβαίνω. Είσαι όπως πρέπει να είσαι για τα είκοσί σου χρόνια. Ίσως κάποτε καταλάβεις κι εσύ. Ίσως και όχι. Ευτυχώς η αγάπη δεν χρειάζεται να καταλαβαίνει, γι' αυτό και σε φέρνει πάντα ξανά κοντά μου. Κι έτσι το ξέρω.
Ζωή απ' τη ζωή μου πάντα ζωή κοινή.

2 σχόλια:

  1. ναι, μεγαλώνουν.
    μα δεν θα πάψω ποτέ να του αφιερώνω αυτό το τραγούδι

    http://www.youtube.com/watch?v=dJmRdE3WBgE

    Ooh you're a holiday , such a holiday
    Ooh you're a holiday , such a holiday

    It's something I thinks worthwhile
    If the puppet makes you smile
    If not then you're throwing stones
    Throwing stones, throwing stones

    Ooh it's a funny game
    Don't believe that it's all the same
    Can't think what I've just said
    Put the soft pillow on my head

    Millions of eyes can see
    Yet why am I so blind
    When the someone else is me
    It's unkind, it's unkind

    de de de de de de de de de de de de de
    de de de de de de de de de de de de de

    Yet millions of eyes can see
    Yet why am I so blind
    When the someone else is me
    It's unkind, it's unkind

    Ooh you're a holiday , ev'ry day , such a holiday
    Now it's my turn to say , and I say you're a holiday
    It's something I thinks worthwhile
    If the puppet makes you smile
    If not then you're throwing stones
    Throwing stones , throwing stones

    de de de de de de de de de de de de de de

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι...περίεργο...κάποια πράγματα απλά δεν αλλάζουν...όσο κι αν αλλάξουν ;-)

    Χαίρομαι πράγματι που σε βρήκα :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή